De laatste vijf eeuwen heeft het denkvermogen van onze hersenen de overhand gehad in alle studierichtingen ten opzichte van het denkvermogen van ons hart. Sinds de 16e eeuw stond dat denkvermogen centraal. De uitspraak: “Ik denk, dus ik ben” werd vele honderden jaren lang het uitgangspunt.
Vooral de laatste honderd jaar heeft dat geleid tot geweldig grote ontdekkingen op velerlei gebieden.: denk maar eens aan de ontwikkeling van de techniek (auto’s en vliegtuigen), aan de medische wetenschap en aan de oorlogsindustrie.
Deze manier van denken heeft de mens niet tot vrede gebracht. Denk maar eens aan de vele oorlogen, de vele zelfdodingen en de ontwrichting van de gezinnen. Alleen een rationele benadering is onvoldoende om de mens tot geluk te brengen.
We hebben de laatste eeuwen te weinig oog gehad voor de mens als mysterie en God als mysterie. Je kunt God niet alleen benaderen vanuit het denkvermogen van de hersenen, want er zijn net zo veel redeneringen om het bewijs van het godsbestaan te leveren als er redeneringen zijn die het bestaan van God ontkennen. God is niet te beredeneren, want God is ook een mysterie, ver boven de menselijke brein.
Deze manier van denken is zeker ook een oorzaak van de grote geloofsafval.
We moeten God ook benaderen vanuit het hart. Blijkbaar maakt de kruisdood van Jezus te weinig indruk op de rationele mens. En ook het mysterie van de geboorte en de verrijzenis maken geen indruk op de moderne mens. En je moet zeker niet aankomen met de gedachte dat God in ons woont.
NAAR HET HART.
Sinds honderd jaar begint men heel voorzichtig oog te krijgen voor een ander menselijk kenvermogen: het hart. Er gebeuren veel dingen die met het verstand niet te begrijpen zijn. Lucas van Simferopol somt in zijn boek ‘Geest, ziel en lichaam’ een aantal voorvallen op van gebeurtenissen, die mensen te weten kwamen zonder dat zij dit gezien of gehoord hadden.[1]
“Mevrouw Green heeft terwijl ze buiten op de waranda zit, een visioen van rijtuig met paarden er voor met twee jonge vrouwen. Het rijtuig nadert de oever en er breekt een wiel van het rijtuig af. Paarden en passagiers storten in zee en verdrinken en mevrouw Green hoort haar naam roepen. Later hoort ze van haar broer dat zijn dochter met een vriendin bij een ongeluk dat mevrouw Green gezien had, is omgekomen.” Lucas van Simferopol laat het niet bij een voorbeeld, maar beschrijft er meerdere. Het is de moeite waard om dit boek en het tweede boek dat van Simferopol geschreven heeft Wetenschap en godsdienst, bij de zelfde uitgever in 2017, te lezen.
Van Simferopol geeft door vele andere voorbeelden aan dat we niet alleen kunnen vertrouwen op ons hersenbrein, maar dat er een ontwikkeling gaande is, die het hartbrein, naast het hersenbrein volop de kans geeft.
Mensen die psychologische hulp zoeken wordt soms aangeraden om de aandacht te vestigen op het hart en bewust goed adem te halen. Zij vinden rust in de aandacht op het hart. Wij gaan een stap verder en geloven dat Jezus woont in ons hart.
We gaan dus zien dat christenen meer het belang van het hart gaan zien, omdat God in ons woont. Met steeds grotere verbazing gaan we zien dat God zo intens in ons werkt dat we er een steeds grotere invloed van gaan ondervinden. We gaan doordrongen worden van de gedachte dat God niet alleen in ons woont, maar dat Hij ons gaat heiligen. Hij kan, als je dat wilt, heel jouw leven beïnvloeden. Het is niet op de eerste plaats onze activiteit, maar het is het werk van God in ons. Zo zal God niet alleen onze zonden vergeven, maar de wortel van onze zonden wegnemen.
HOE GA JE TE WERK ?
Tot nu toe heb ik kort aangegeven wat de openbaring van God is voor deze tijd. Steeds meer zullen we het wonder zien dat God door ons hart gaat spreken. We zijn zondige mensen, maar de liefde voor God zal toenemen doordat God zich meer aan ons gaat openbaren en wij zullen de liefde van God in ons hart gewaar worden. We gaan verder.
In tegenstelling tot wat er gebeurt als je de werking van God gaat overwegen met je hersenbrein, kun je dieper in Gods aanwezigheid doordringen door je hart.
Concentreer jezelf op je hart en weet dat God daar woont. Er zullen momenten zijn dat God zich aan jou openbaart en ook in jouw gevoel laten ‘zien’ wie Hij is. Probeer alleen aan Hem te denken, terwijl je jezelf concentreert op je hart. Dit is niet eenvoudig, omdat je zal merken dat je aandacht alle kanten uitgaat. Sta hier niet verbaasd over. Het vraagt veel, heel veel oefening om de concentratie op God in je hart vast te houden. Als het mogelijk vraag dan je partner of zoek een vriend(in) en heb elke dag enkele minuten contact om samen te bidden met het hart. Het is goed om elkaar te ondersteunen.
[1] Lucas van Simferopol, Geest, ziel en lichaam, Gozolov Books, Den Haag 2013, pagina43-44.
Plaats een reactie